Sari,soñador de mares

2006-01-23T21:42:00.000+04:00

O Khamsin, que no mar Vermello dende o sur acanea as falúas exipcias que carrexan ovellas e camelos ao mercado de Jidah onde se mesturan con milleiros de cansos romeiros.
O Kharif, que preto de Berbera no estío sopra do suroeste dende a noitiña ao mediodía facendo tolear as mociñas que de noite saen soas e sen compañía.
O Belat, que na invernía do noroeste en Doha arrefría as súas augas ostreiras onde se mergullan os bravos homes que rouban as perlas máis brancas para o senlleiro Maraxá de Baroda.
O poeirento Simún dende o sueste e o areoso Shamal dende o norte, que abrasan inclementes aos navegantes do Pérsico e aos que crían cabuxas no deserto.

2005-12-15T21:58:00.000+04:00

Dende que Sinbad marchou, o río Iadid baixa tristeiro vertendo as súas bagoas toldadas no mantelo salgado do golfo. Séntese só e repudiado, pois xa non ten a quen acompañar coa música das súas augas antes frescas e rebuldeiras.
Sari tamén o bota de menos, pero vaise afacendo a soidade, a ficar na súa esteira quecido polas raiolas do primeiro sol e a non ter que madrugar para estar axiña na porta da casa do vello mariñeiro, nesa hora temperán en que a alongada sombra da almenara da mesquita percorre lixeira o peirao ateigado de patelas, caixas e queipos dos máis variados froitos do mar ata choutar áxil nas augas mornas coma un peixe voador.

2005-12-15T21:52:00.000+04:00

"No mar sempre hai que estar como en visita."

Al Faris Ibn Iaquim al Galizi